Leentjebuur -Juli 2009

Mooi

Wat is het toch eigenlijk mooi hier in en om ons dorp.
Nu ik vlak voor de vakantie het fototoestel leeg maak en alle foto's van de laatste maanden naar de computer overhevel, zie ik het pas goed: prachtige foto's van de molen, het Gein, de Spiegelplas en onze tuin natuurlijk. Sinds kort met waterval.

Het lijkt wel of je het op de foto beter ziet en mooier vindt dan in het echt. Of liever gezegd: als er een foto van gemaakt is lijkt iets belangrijker en kijk je er met meer aandacht naar. (ja ja er schuilt soms een filosoof in uw leentjebuur, dat ziet u wel) Natuurlijk geniet ik ook als ik langs het Gein fiets (en ik hou m'n hart vast voor de bomen omdat ze de dijk willen verhogen en verbreden)of langs de Stammerdijk, of in m'n tuintje zit, maar het is vluchtiger, je vindt het al gauw gewoon.

Nu moet ik u bekennen dat we nog steeds tegen elkaar zeggen dat we zo boffen dat we in Driemond wonen. Na 7 jaar zijn we nog steeds blij: met het dorp, de omgeving en de aardige mensen. Waar vind je het nog in Amsterdam dat mensen je gedag zeggen?

Vorige week zat ik in de metro tegenover een vrouw die zat te lezen. Het was leuk wat ze las want ze schoot steeds hardop in de lach. Dat zie je weinig meer, mensen met een echt boek . Ik kon het niet nalaten om, toen ze opkeek, te vragen wat ze nou las. "Dode zielen "van Gogol

"Een van de leukste boeken die ik ooit gelezen heb " voegde ze er aan toe. Toen ik thuiskwam bleek het boek gewoon bij ons in de boekenkast te staan, maar wel in een pocketuitgave met heel kleine lettertjes. Je kunt je niet voorstellen dat een boek met zo'n titel leuk is, maar ik ga het in de vakantie lezen.

Een paar dagen later zat ik weer in de metro, ik heb dan wel sinds een paar maanden een eigen auto en ik fiets vaak, maar voor sommige afstanden kun je beter het openbaar vervoer nemen. Wat zien die treinstellen er toch goor en vies uit: altijd troep en kleverige dingen waarvan je niet eens wilt weten wat het is, de muren onder gekrast en dan nog van die treurig stemmende controleurs die het nooit opnemen tegen zo'n groep klierige scholieren, maar altijd dat ene brave jongetje, dat met een voet op een randje van de bank zit verbaliseren, het liefst met z'n tweeen of drieen en daar dan ook nog tien minuten over doen. Beschamend!

En geen prullenbak te bekennen, overal Spitsen en Metro's en lege patatzakken op de grond en alles ondergekrast.. In andere steden zien zowel de metrostellen zelf, als de stations er veel schoner en netter uit: Parijs, Berlijn en ook Rotterdam: zo moeilijk moet dat toch niet zijn.

Maar enfin: opeens was er een metrostel dat helemaal vol zat met foto's van grasvelden en koren en bomen: er was echt iets van gemaakt. Natuurlijk hadden die kleine ettertjes er al weer op zitten krassen maar dat viel niet op. De dame tegenover me kwam prachtig uit tegen het korenveld, zelfs toen bleek dat ze nog maar een paar tanden in de mond had. Ze was in de Kinkerbuurt geboren en woonde daar ook, maar haar vriendin woonde in de "Bijlemer" en daar was ze net op bezoek geweest. Ze had nog nooit van Driemond gehoord. Offe.was dat van dat cremeren? Nee, dat was Driehuis. Voorts biechtte ze op dat ze vreselijk pijn in haar buik had en daarom naar huis ging. Wat mensen je zo al niet vertellen!

En hoe moet je dan kijken als er zeker 20 mensen meeluisteren en ze vertelt dat haar dochter getrouwd was met een kl... Maar nu gelukkig gescheiden was.
Ik vroeg een beetje zachtjes of ze daar soms pijn in haar buik van had (je moet toch wat en ik had met haar te doen) maar nee dat kwam van het eten van haar vriendin: die kon niet koken. En ze stapte uit bij het Weesperplein zonder gedag te zeggen.

Ik wens u een mooie, warme, zonnige zomer met lekker eten, mooie foto's en weinig ergernissen: en dat er weer een brugwachter komt, zodat er geen kleine jongetjes uit de slagbomen vallen en ze ook niet te veel risico nemen bij het zwemmen in de Gaasp

Uw leentjebuur

Deze column geeft niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Dorpsraad weer