Leentjebuur -April 2008

Vis

We hebben weer een vis in de vijver! Ik heb hem nog niet gezien maar ik heb gehoord dat hij er in zit. Een kleintje. Ik vind dat een wonder: er staat een groot hek om de tuin en toch komen er nieuwe vissen in de vijver, en kikkers en salamandertjes. Hoe kan dat toch?

Kijk, toen we 6 jaar geleden in Driemond kwamen wonen zaten er vissen in de vijver, en er hing een net overheen. Eerst was ik van plan om de vijver dicht te gooien, maar toen bij de eerste warme dagen allerlei kwaakgeluiden te horen waren zag ik er van af. Wel haalden we het net weg.

Binnen een paar weken had de plaatselijke reiger dit zelfbedieningsrestaurant ontdekt. Volgens buurvrouw K aan de overkant begon hij ongeveer midden in het blok op het dak en hupte dan zijdelings in de richting van ons huis. Als hij ter hoogte van de vijver was wachtte hij even, en nam dan een duik. Hap, en weg en verderop slikte hij pas. Want dan begonnen wij tegen de ramen te bonzen en dat eet niet lekker rustig. Maar ja, we zijn niet altijd thuis: er moet ook gewerkt worden..
Ik weet nog de verontwaardiging van T toen de reiger een kikker te pakken had en er mee wegvloog, het beestje spartelend in zijn snavel. Net als in een stripverhaal.

Binnen een paar weken was de vijver leeggevist. Wij zagen geen vissen meer, maar er waren nog wel kikkertjes en soms dachten we toch nog iets vissigs te zien wegschieten.
Toen kwam er een buurman met een emmer vol water en vissen: hij wilde geen vijver meer: hadden wij belangstelling? Wij hadden het nog even over grote vogels maar dat maakte geen indruk dus leegden we de emmer in de vijver. Na een paar weken was er weer geen vis te zien.

Het jaar daar op kwam er weer een buurman en herhaalde het een en ander zich. Tja, zo gaat dat in de natuur: alleen de sterken overleven. Want raar genoeg bleven er kikkers kwaken, zagen we visjes zwemmen en af en toe een salamandertje. We zorgden er voor dat in het seizoen pomp en filter goed werkten, dat de helft van het vijveroppervlak met waterlelies en ander blad bedekt was zodat er mogelijkheden waren om zich te verschuilen en we gaven geen voer zodat het water helder bleef, en de vissen die er waren alle muggenlarven konden opeten.

Wie schetst onze verbazing toen we op een mooie aprilmorgen een grote vis met snorren zagen zwemmen, een soort meerval. Het beest keek ons woest aan en dat zou ik ook doen als ik opeens in een klein vijvertje moest zwemmen in plaats van in een oceaan.  Een kenner vertelde dat het wel eens gebeurt dat een reiger een te grote vis niet kan houden en dan laat vallen. Zo had een vriendin van ons, op het platteland, opeens een vis van een halve meter in haar openstaande fietstas, terwijl er geen water in de buurt te bekennen was. Die heeft ze wel drie dagen in haar bad gehad voordat de dierenambulance hem kwam ophalen.

Wij moesten dat weekend weg en toen we terugkwamen lag de woeste kop met snorrenbaarden op het terras en een graat onder de tafel. Dat leek toch meer het werk van een kat. We waren er een beetje verdrietig door want de natuur moet wel zijn loop hebben, maar dan het liefst wel zo dat je er geen last van hebt.

Maar nu: nieuwe lente, nieuwe kansen èn nieuwe vis
Ik wens u een lekker voorjaar waarbij u zich als een vis in het water voelt,

Uw leentjebuur

Deze column geeft niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Dorpsraad weer