Achterklep -februari 2010

Rozen verwelken, schepen vergaan, maar de liefde blijft altijd bestaan

Sinds wanneer woont u in Driemond?
Aan het laantje naar het gebouw van Waternet aan de Provincialeweg staat een rijtje woningen, ooit gebouwd als dienstwoningen van de Gemeente Waterleidingen. Marian en Jan van Ankeren wonen er al 40 jaar. Het is een prachtige, rustige plek aan de rand van de Gaasperplas.

Gek genoeg noemt mevrouw  van Ankeren haar man Eddie, terwijl hij zich toch voorstelde als Jan. Die naam stamt uit de jaren '50, de tijd dat ze beiden werkten aan boord van de Johan van Oldebarneveldt, het passagiersschip dat emigranten naar Australie en Nieuw Zeeland bracht. Jan was werkzaam als elektromonteur en Marian als administratieve kracht. Aan boord waren meerdere Jannen, vandaar dat  Jan Eddie werd genoemd (van Edison).

Om de haverklap riep Marian Eddie erbij, omdat haar radiootje het alweer niet deed. En zie waar een kapotte radio toe leiden kan.
Met veel passie praten ze over hun tijd op zee. Voor mevrouw van Ankeren was het haar leukste baan, ze had vriendinnen op Tahiti en in Singapore. Vooral Tahiti was paradijselijk mooi, als het schip daar aanmeerde was iedereen door het dolle heen.

Op scooters struinden ze over het eiland.
Eddie kwam eerder aan wal dan zijn vrouw. Hij ging naar de HTS en zij was nog op zee. Toen de rederij haar schepen verkocht vestigde ook Marian zich aan wal. Later zijn de schepen vergaan.
In 1963 zijn ze getrouwd. Hun oudste zoon was 2 jaar toen ze naar Driemond kwamen. Jongste zoon Robert is een geboren en getogen Driemonder en woont geheel tevreden aan het Zandpad.

Wat vindt u van Driemond?
"Driemond is een vredig dorp. 'Peacefull', zoals een Amerikaanse vriend van hun zoon het graag noemt", vertelt mevrouw van Ankeren.  Iedere dag genieten ze van de ganzen die alle 34 aan komen waggelen, wanneer je ze roept met een zakje brood. Of de koeten, die ieder jaar hun nest bouwen in de achtertuin.

Jan van Ankeren was chef Technische dienst bij de Gemeente Waterleidingen, met verantwoordelijkheden voor wel 30 werknemers. Een van hen organiseerde ieder jaar een gezellige fietstocht. Inmiddels is Jan met pensioen, maar nog ieder jaar worden ze gevraagd mee te doen aan de fietstocht. "Zo is het altijd geweest, zegt hij.

Vanaf het moment dat we zijn gekomen werden we hartelijk ontvangen. Neem voorman Arie Verbruggen, hij was heel zorgzaam. Je kon hem niets vragen of hij was er voor ons. Of Ome Dirk Bleijenberg, hij wist altijd raad en had advies voor je. Vanaf het begin al hebben we een goede relatie met de mensen in het dorp".

Wat zou u willen veranderen?
Jan van Ankeren was 16 jaar lang bestuurslid van het Groene Kruis, waar later de Stichting Geinloop uit voortgekomen is. "We verkochten oliebollen om voor de wijkzuster een autootje aan te kunnen schaffen.

Met de Geinloop zamelden we geld in voor het Groene Kruis. Vroeger lag bedenken en doen dicht bij elkaar, nu is organiseren veel gecompliceerder en zijn er veel meer regels. Toch is het verenigingsleven in Driemond nog steeds hartstikke goed".

Mevrouw van Ankeren mist de SRV wagen en de eierboer die aan de deur kwamen en de lezingen van Stichting Wijzer in het Dorpshuis. "Die waren altijd erg boeiend en interessant. Kunnen jullie zoiets niet weer organiseren? Of een cursus Engels? Voor als je op reis gaat."