Achterklep - November 2009

Mw. Priester, Lange Stammerdijk 5
" Lezen geeft me zoveel vreugde".

Sinds wanneer woont u in Driemond?
"In dit huis woon ik al 40 jaar", zegt Mw. Priester  met een accent dat verwijst naar een Zeeuwse achtergrond.
Haar prille huwelijksgeluk werd destijds wreed verstoord door de gevolgen van de Watersnoodramp in 1953. Haar man,  een graanmolenaar in Zeeuws Vlaanderen, was door de watersnood al zijn kippen en koeien verloren.

Ook was de grond veel te zout geworden om nog iets te kunnen verbouwen.
Zo'n 2 jaar later solliciteerde hij met succes op een baan als chef mengerij voor een nieuw te bouwen afdeling van de fabriek Sluis in Geinbrug (wat later Driemond werd). Het jonge gezin Priester verhuisde deze kant op.

Een huis was er niet, vandaar dat ze de eerste 2 jaar op het terrein van Sluis woonden in een 'salon' wagen die ze vanuit Zeeland naar Driemond hadden gereden.
Mevrouw Priester spreekt over 'Sluis' als een grote familie waarin ze zich helemaal opgenomen voelde. Alles ging vanzelf. Via contacten van Sluis en via de school van de kinderen kwam ze bij het Kerkkoor en de Plattelandsvrouwenvereniging Passage, waarvan ze altijd trouw lid is gebleven.

Wat vindt u van Driemond?
"Driemond is echt mijn dorpje", zegt ze. Mijn man en ik hebben nooit spijt gehad van onze verhuizing hier naar toe. We hebben het in Driemond samen met onze kinderen altijd heel goed gehad. Wel dachten we na ons pensioen nog eens terug te gaan naar Zeeland, maar dat is er nooit van gekomen.

Meneer Priester overleed bijna 7 jaar geleden. Mevrouw Priester piekert er niet over in haar eentje weer naar Zeeland te gaan, want haar kinderen en kleinkinderen wonen allemaal hier. Zelfs Weesp is geen optie voor haar. "Ik zie me daar al lopen om mijn hond uit te laten. Nee, geef mij maar gewoon onze dagelijkse wandeling op de dijk", lacht ze.

Zou u iets willen veranderen?
Lezen is een grote hobby van Mw. Priester. Iedere woensdag is zij een trouwe bezoeker van de Bibliobus . "Die vrouw in de bus is een erg lief mens. Ze doet heel goed haar best om alle boeken waar ik naar vraag in huis te hebben.

Zoals de lijst van boeken voor de Leeskring van Passage waar ik al jaren lid van ben. Iedere maand bespreken we een boek, zoals laatst Vingers van Marsepein van schrijfster Racha Peper. Een prachtig verhaal van twee tienjarige kinderen afkomstig uit dezelfde buurt in Amsterdam, maar levend in een geheel andere tijd. Lezen geeft me zoveel vreugde, ik zou het verschrikkelijk vinden als de bibliobus niet meer komt", zegt Mw. Priester.

Met het zicht op de komende decembermaand is er nog een punt van zorg voor Mw. Priester: Vuurwerk. "Mijn hond is daar zo vreselijk bang van. Zou iedereen vuurwerk alleen willen afsteken, wanneer dat mag?".