Achterklep - juli 2009

"Ik zou wel willen dat er een klein busje was waarmee Driemonders zoals ik samen
naar de markt kunnen".

In gesprek met Mevrouw Geertje Lipsius, Lentestraat 14

Sinds wanneer woont u in Driemond?
Geertje Lipsius groeide op in de stad Utrecht en woont al sinds 1957 in de Lentestraat.Met man en dochter waren ze destijds de eerste bewoners. Hun zoon is geboren in de Lentestraat.

Ze had altijd haar tuin vol kabouters, maar sinds de kabouterdief actief is geweest in het dorp is de populatie flink uitgedund.Nu wil ze geen nieuwe kabouters meer. Als mensen haar vroegen: "Wat heb jij toch met die kabouters"? Dan antwoordde ze altijd: "Niks, want ze doen nooit wat voor me".

Geertje leerde haar man kennen toen ze logeerde bij haar zus, die getrouwd was en in 't Gein woonde. De mannen waren vrienden en werkten als schipper bij Sluis. Het was een lieve man, rustig en altijd bezig in en rondom het huis. Helaas overleed hij veel te jong. In 1979, een dag voor zijn 57e verjaardag, blies hij plotseling tijdens zijn slaap zijn laatste adem uit. Dat was een grote klap voor Geertje, de kinderen en hun kleinzoon."Het was heel moeilijk om zo van het ene op het andere moment je man te verliezen. Ik was op van de zenuwen", herinnert ze zich. "Maar de tijd heelt de wonden en ik ben toch 80 jaar geworden", zegt ze met een glimlach.

Mevrouw Lipsius speelt graag kaart. Twee a drie keer per week gaat ze klaverjassen. In het speeltuingebouw en 's zomers ook bij Volkstuinvereniging Frankendael. Bingo speelt ze ook graag. "Want ik win altijd wat", zegt ze.

Geertje draaide ook jarenlang bardiensten in de kantine van Geinburgia. Dat deed ze vooral nadat haar man was overleden. "Ze kennen me allemaal", zegt ze. "Ik praat met iedereen, maar heb niemand over de vloer".

Wat vindt u van Driemond?
Iedere dag kijkt ze om 10.30 uur op SBS6 naar het programma Hart van Nederland, daar zie je veelal familie- drama's. "Gelukkig is het hier nog veilig", zegt ze."Ik ben niet bang, maar ik hoor alles 's nachts".

Dat er geen winkeltjes zijn in Driemond vindt ze jammer. "Als ik in Weesp zou wonen zou ik vaak gaan neuzen bij 'Goois-Goed', vertelt ze. Snuffelen in 2e hands spullen vindt ze prachtig. "Mijn oude spullen breng ik daar ook naar toe". Mevrouw Lipsius moest 2 jaar geleden haar fiets wegdoen omdat ze last had van een evenwichtstoornis.

Een rollator bood nieuwe mogelijkheden. "Jammer genoeg kun je met een rollator niet de bus in", zegt ze. "Ik zou wel willen dat er een klein busje was waarmee Driemonders zoals ik samen naar de markt kunnen